Fragment F297

Mijmeren in een Citroën. Vandaag bevind ik mij achter het stuur van een groene Citroën uit 1996. Sinds een jaar rijd ik in een volledig computerverantwoorde, en toch ook niet piepjonge, Citroën en dat is best aangenaam. Raampjes, deurtjes, metertjes… heel makkelijk allemaal. En vandaag stond ie even bij de garage. Dat heeft de overheid graag. Dus op pad in een groen, wat gedateerder, exemplaar. Gedateerd kwam ik vooral achter bij de entree van de parkeergarage. Draai draai draai…. Dat mis ik geloof ik niet zo. Wat ik wel even vergeten was en best kan waarderen, realiseerde ik mij vandaag, is de analoge kilometerteller, met dito dagteller. Ik begrijp nu ook meteen waarom ze deze gedigitaliseerd hebben. Ik raakte er namelijk nogal door afgeleid… Ergens tussen Vollenhove en Zwolle, 2017

DP Photo Challenge  |  The road taken 

Fragment F293

Een herinnering aan de zeefdrukken van mijn vader. Uitgangspunt was een foto van een wit ijzig stukje bos. De bewerking van de foto werd echter niet zoals ik bij het maken van de foto in mijn hoofd had. Toen werd het hoog tijd om mijn eerste idee los te laten en te gaan experimenteren. Als ik dit beeld nu zie voel ik de ijzige kou van die dag, zie ik een drukwerkplaats midden in de sneeuw en ruik ik drukinkt. Holtingerzand 2017

DP Photo Challenge  |  It is easy being green

Fragment F291

Allemaal Berken #21. Het hele jaar door fotografeer ik berken. Omdat ik het vrolijke frisse bomen vind en ze doorgaans mooi wit afsteken tegen de andere, meestal donkere, stammen. Deze week is dat anders. Lopend door een ijzig, wit landschap zijn de berken nu gelig. Een beetje smoezelig staan ze daar tussen het verder zo grafische plaatje van zwart en wit. Net even anders en nog steeds mooi. Holtingerzand 2017

Fragment F289

De pijn en vermoeidheid in mijn lijf maakt alsof ik zweef. Alsof mijn hoofd alleen met pijn en moe verbonden is en mijn lijf zich ergens anders bevindt. Maar wat voelt er dan zo zwaar? Ik lig op de bank en wacht tot ik weer geland ben, weer verbonden ben met mezelf en verder kan met zijn. Buiten staat een boom en ik ben blij. Want ook vanuit deze vermoeide wachtstand heb ik volop inspiratie. En mijn camera ligt dichtbij 🙂 Havelte 2017