K U N S T W E R K

laura van gaans

Berichten van Laura van Gaans

Fragment F534

Notities uit een fibromyalgisch bestaan: fibromist

‘Het ligt op het puntje van mijn tong…’ Bij een hoofd vol fibromist lijkt het echter wel alsof het puntje van mijn tong is afgebeten. Woorden drijven als vermicelli in de hersensoep in mijn hoofd. Woorden zijn wel aanwezig, maar de verbinding van hoofd naar tong werkt niet goed. Met veel denken, zonder echt te kunnen denken en een enigszins vertraagde spraak die ineens een dubbele hoeveelheid energie blijkt te kosten, komt de zin er verward of in een verkeerde volgorde uit. Of, er komt iets totaal anders uit. Dinsdag is ineens vrijdag geworden en daar waar ik thee zei, zijn de aardappels op. Lezen, luisteren en schrijven leveren tijdens fibromist ook nogal eens problemen op. Op dezelfde regel blijven lezen is eigenlijk altijd wel een uitdaging, maar nu vrijwel onmogelijk en ik registreer andere inhoud dan dat er zojuist was binnengekomen. En dat is helemaal niet handig als je op dat moment een afspraak probeert te plannen. Vreemd hoor, niemand kan op 32 mei…

Fibro-fog

It’s on the tip of my tongue…’ is a Dutch expression
people use if they can’t seem to find the right words. Words floating like
noodles in brainsoup. They are there but somehow the connection between brain
and mouth doesn’t seem to function adequately. An overflow of thoughts, without
hardly any focus, and an annoying delay to express yourself, takes double the
energy normally needed. Sentences often come out distorted, mixed up, not
clear… Or comes out completely different. Tuesday suddenly becomes friday and
where I said ‘tea’, I meant to say that we’re out of potatoes. Listening,
reading, writing, they all become blurry during fibro-fog. To continue reading
on the same line is generally a challenge, now it becomes almost impossible.
The registered contents change meaning between arrival and digesting. Not
really practical while trying to make an appointment. Strange, no one is able to
come on the 32nd of may…

daily photo | twisted

Fragment F529

People I see #01

Als eerste deelnemer in mijn project ‘People I see’, zie je Frits, met de rug naar de camera gekeerd, bij een raam, naar buiten kijkend. De compositie is terloops en toch met zorg. De belichting, misschien niet ideaal maar wel zonder poespas, verklapt het spontane moment waarop de foto is genomen. People I see is een serie portretten waarin de mens centraal staat. Het afgelopen jaar hebben de vele momenten die ik samen met dierbaren heb beleefd mij geholpen door een moeilijke periode heen te komen. Een periode die nog steeds gaande is, maar langzaamaan wel weer ruimte geeft om dingen op te pakken en voorzichtig aan de slag te gaan. Variërend van ‘gewoon even samen koffie drinken’, een wekelijkse boswandeling, het bezoeken van kringloop, stad of museum… Het zijn stuk voor stuk waardevolle momenten die mijn leven kleur geven. Die kleur wil ik nu gaan vertalen naar beeld. Dat hoeft overigens niet alleen in kleur te zijn, dat kan ook best in zwart wit 😉 De manier waarop zal dan ook gaandeweg vorm krijgen, het is een experimentele nieuwe weg met veel mogelijkheden en leermomenten.

#01 Frits, 70 jaar: met zicht op de Keizersgracht vanuit Huis Marseille in Amsterdam

daily photo | lines

%d bloggers liken dit: