De zomereik, oftewel de ‘Quercus Robur’, blijft mij fascineren met haar bijzondere herfstkleuren op het nog jonge blad. Wat later in de middag, het licht nog zomers licht, maar toch al wat zachter, waan je je even in zachte herfstsferen. Zolang je je ogen openhoudt, alleen naar het blad kijkt, niet naar het nog drukke gezoem van bijen en andere insecten luistert én geen lucht opsnuift natuurlijk. Daar is namelijk niks herfstigs aan. Gelukkig.